COMPLEX!
Laatste update: 26 maart 2026Video 2. Het moeras van complexiteit: als consensus ontbreekt
In de vorige video schetste Duco de ontwikkeling van een samenleving waarin samenwerken steeds ingewikkelder is geworden. Traditionele bestuurskundige ideeën over de vormen van afstemming die nodig zijn om de samenwerkingsproblemen van nu het hoofd te bieden, zijn ontoereikend, betoogt Duco in dit tweede college. Is er een uitweg?
Evolutie van afstemmingsvormen
Afstemmingsproblemen zijn complexer geworden en afstemmingsvormen zijn meegeëvolueerd, zegt Duco in het college. Bestuurskundigen beschrijven deze evolutie vaak in de volgende drie stappen:
- Public Administration (of: sturen).
'De baas' bepaalt het 'wat' en het 'hoe'. Dit werkt prima bij simpele, eenduidige taken, zoals bij de verstrekking van een AOW-uitkering: het doel is helder (67-plussers hebben recht op een uitkering) en de uitvoering is eenvoudig te organiseren (de SVB maakt het geld maandelijks over). Zolang problemen versimpeld kunnen worden tot zo’n heldere opdracht, werkt deze vorm prima. Maar als de wereld toch net iets ingewikkelder wordt, dan is het maar de vraag of 'de baas' nog in staat is om het 'hoe' te bepalen.
- New Public Management (of: kopen).
Wanneer de wereld ingewikkelder wordt, verschuift de sturing naar marktmechanismen. De baas bepaalt het 'wat' (het gewenste resultaat), de markt of de professional bepaalt het 'hoe'. Dit werkt bij taken die goed in producten of prestaties zijn te vangen. Maar bij complexe sociale vraagstukken loopt dit vast, omdat het 'wat' niet meer eenduidig te definiëren is. Dan kan een 'surrogaat-wat' ontstaan: we 'kopen' uren in plaats van oplossingen, met perverse prikkels als gevolg.
- Network Governance (of: samenwerken).
In deze derde stap in de evolutie van afstemmingsvormen worden het 'wat' en het 'hoe' – zonder duidelijke opdracht of contract – in overleg bepaald: in netwerken van bewoners, professionals en organisaties wordt gezamenlijk gezocht naar een gedeelde opgave, gebaseerd op relaties en vertrouwen.
Network governance wordt vaak gezien als de volgende, betere stap in de evolutie van afstemmingsvormen. Duco betwijfelt dit. Want als je als professional in die wereld van samenwerken stapt, dan kom je in een moeras terecht van verschillende belangen. En hoe kom je daar weer uit? Hoe zorg je dat je niet verzandt in eindeloos overleg, maar ook echt resultaten boekt? De 'traditionele' bestuurskunde heeft hier nog geen oplossing voor gevonden.
Duco vat bovenstaande als volgt schematisch samen:
Het schema laat zien dat mogelijke oplossingen (sturen, markt/inkoop en samenwerken in netwerken) afhankelijk zijn van de complexiteit van een vraagstuk en de mate van consensus. Voor het vakje rechtsonder (complex vraagstuk, weinig consensus) heeft de traditionele bestuurskunde nog geen oplossing gevonden.
Het vakje rechtsonder
De professional van nu bevindt zich vaak in het vakje rechtsonder: de vraagstukken zijn complex, er is weinig of geen consensus over doelen en er zijn weinig of geen gedeelde belangen. In het volgende (en laatste) college vertelt Duco over de stappen die dan nodig zijn om tóch oplossingen te vinden.