Ehhh, egostrippen?

‘Bij ons kwam het voor dat men een Wmo-indicatie afgaf voor ambulante begeleiding naar de Participatieconsulent, omdat het zo spannend was voor de klant’, zegt een leidinggevende in het sociaal domein. 

Ik denk dat elke gemeente dit soort verhalen kent en net als in veel gemeenten is vervolgens ook hier de Omgekeerde Toets en, casuïstiekbespreking ingevoerd. Instrumenten die overigens goed werken, ze lossen niet het hele probleem op, maar helpen wel. Maar hier ging men ook Egostrippen! Wat? Ja, egostrippen. Er is een heuse website gericht op het begrip Egostrippen en de essentie is dat je – inderdaad – je ego stript: dat je je bewust wordt van de aannames die je doet.

Middel om te overleven

Een beleidsmedewerker in het sociaal domein vertelde – op een overigens erg saamhorige bijeenkomst rondom 90 jaar Divosa en de voorstelling het Pauperparadijs – hoe ze, toen ze in de problemen kwam vanwege de Toeslagenaffaire zelf, ook de enveloppen niet meer open deed. Ze gooide ze niet weg, maar stopte ze in een doos. Op dat moment was dat een middel om te overleven. Ze vertelde ook hoe een vrij klein – geweigerd – verzoek ervoor zorgde dat ze jarenlang een marginaal bestaan leidde met kleine baantjes, uitkeringen en beroep moest doen op allerlei voorzieningen. Hoe dat ingewilligde verzoek ervoor had kunnen zorgen dat dat niet nodig was geweest en de samenleving én haar veel minder had gekost. Haar verhaal maakte indruk. Dit zijn wij namelijk, die dat doen.

Het is moeilijk medailles winnen in het sociaal domein

Ik vind het bijzonder dat een gemeente door middel van Egostrippen zo durft te investeren in de persoon van de professional. Gemeentebreed. Zelf ben ik ‘opgevoed’ bij het opleidingsinstituut ITIP, waar het uitsluitend gaat om jouw persoonlijk leiderschap. Je bent zelf het instrument als je met andere mensen omgaat, wordt er dagelijks ingepeperd. En ik realiseer me dat je ook dán nog steeds jezelf meeneemt en dagelijks in een valkuil stapt. Ook dan is oordeelloos luisteren moeilijk, maar je onderkent het veel eerder bij jezelf. En je eigen angsten, schuld- en schaamtegevoelens spelen minder op.

Een artikel in de Volkskrant van 5 augustus 2024 beschrijft hoe veranderingen bij de Nederlandse roeibond leiden tot succes, medailles en plezier op de Olympische Spelen. ‘We hadden al lang de potentie, maar lieten het te veel liggen.’ Dit leidde tot een radicale verandering met succes en plezier. Met ten eerste: 'We moesten wat aannames uit de weg ruimen.’ Geldt dit ook niet voor ons? Het is moeilijk medailles winnen in het sociaal domein, maar we hebben wel iets anders te winnen: meer vertrouwen in de overheid en een beter sociaal domein, wat hopelijk ook minder kost. Omdat we niet langer ons geld verspillen aan beelden die ons niet verder brengen. En dat is letterlijk en figuurlijk winst!