‘Ik had nooit gedacht dat ik zoveel waarde kon halen uit werk’

Piotr Evertse (28) uit Tiel was gameverslaafd en zat jarenlang thuis met een zware depressie. Dankzij een traject met IPS vond hij niet alleen de weg terug naar de arbeidsmarkt, maar ook naar zichzelf. ‘De buitenwereld bleek minder eng dan ik dacht.’

'Sorry dat ik wat later ben', verontschuldigt Piotr zich voorafgaand aan het interview. 'De avondspits begon al vroeg'. We spreken Piotr op een donderdagavond na een lange werkdag als coatingspecialist. Ruim een jaar geleden had hij dit niet voor mogelijk gehouden: van een binnenzittende gamer naar een actief werkende man die op daken waterbestendige coatings aanbrengt.  

Dat klinkt als een grote overgang, hoe is dat voor jou?

'Ik moet eerlijk zeggen: het is ook geen werk dat op mijn lijf is geschreven is en echt bij me past. Maar het brengt me zoveel! Ik had niet gedacht dat ik zoveel waarde kon halen uit werk. De meerderheid van mijn leven heb ik online besteed, nu zie ik zonlicht en ben ik fysiek onder de mensen: zonder scherm! Ik heb een ritme, voel me fitter en heb meer zelfvertrouwen. Eigenlijk ben ik veel flexibeler dan ik dacht.'

Je bent via een IPS-traject aan het werk gegaan. Hoe komt dit op je pad?

'Mijn ambulant begeleider van Iris Zorg van de verslavingskliniek stelde dit voor. Ik heb daar een paar maanden intern gezeten voor mijn gameverslaving. Erna ging ik op mezelf wonen, maar ik had nog geen werk. En dagenlang alleen zijn vreet aan je. Ik wilde wel werken, maar hoe? Ik was bang voor de buitenwereld, depressief en had de mentale capaciteit niet om zelfstandig werkzaken te regelen. Het uitgangspunt van IPS sprak me aan: onder begeleiding langzaam opbouwen richting werk, met de ruimte om terug te mogen vallen. Dat gaf lucht: ik had altijd in mijn achterhoofd; ik kan en mag terugvallen.'

Heb je soms een terugval gehad?  

'Ja, vooral in het begin was het zwaar. Ik sliep slecht, maakte me zorgen en had last van mijn lijf. De overstap van jarenlang binnen zitten naar fysiek werk was pittig. Maar mijn werkgever John van Ouco BV had altijd begrip. We zijn totaal anders, maar hebben dezelfde humor. Dat bindt. Als het echt niet ging, en ik me afmeldde, zei hij nuchter: 'Oke! prima, morgen proberen we het nog een keer.'
 

De eerste maanden werkte ik één tot twee dagen per week. Het verschil in inkomen werd dan aangevuld vanuit de bijstand. Nu lukt het me om vier dagen per week te werken. In december was mijn eerste officiële jaar in dienst! John nam me uit eten, samen met zijn verloofde, dus ik vermoed dat hij wel blij met me is.'

Welke rol speelt Linda van Werkzaak Rivierenland, je IPS-trajectbegeleider ‘Sterk door Werk’ in dit hele traject? 

'Linda geeft mij houvast en overzicht. Ze regelt afspraken met mijn werkgever en beantwoordt praktische vragen over de arbeidsmarkt: Hoe werkt de combinatie met bijstand en werken? Hoe moet ik mijn belasting regelen? Ook geeft ze me steun als het wat minder gaat. We wandelen regelmatig. Ze checkt dan hoe het gaat en ik kan vertellen waar ik tegenaan loop. Het is een fijne gedachte dat ik altijd op haar kan terugvallen.'

Je vertelde dat je kampte met zware depressie. Hoe gaat het nu psychisch met je?

'Ik ben niet helemaal van mijn depressie af, maar de diepe dalen zijn echt minder. De scherpe randjes zijn ervan af. Er is nu simpelweg minder tijd om in mijn hoofd te zitten. Ik ben nu beter in staat bewuster te kiezen: bijvoorbeeld naar welke muziek ik luister. Een dagritme, buiten zijn en onder de mensen zijn is kennelijk echt goed voor me! De wereld is minder eng dan ik het in mijn hoofd had gemaakt.'

Heb je tips voor collega’s van Linda die soortgelijk werk doen? Wat is dan belangrijk? 

'Het is belangrijk om goed te luisteren, zonder oordeel. En je open te stellen voor onderwerpen waar je geen ervaring of affiniteit mee hebt. Doordat Linda bijvoorbeeld oprechte interesse toonde in mijn gamen, kon ik haar uitgebreid vertellen wat de online wereld mij brengt. We hebben echt een klik waardoor ik mij open durf te stellen.'

Heb je nog een tip voor mensen die nu thuis zitten en de stap willen maken naar de werk maar dat (nog) niet durven?

'Wat ik vooral mee kan geven: het is niet zo eng als het lijkt. Neem dat maar aan van iemand die gameverslaafd was en dacht dat werk en een ritme vreselijk was. Als ik het kan, kun jij het ook! De wereld zal altijd lastig zijn, maar mensen zijn over het algemeen gewoon goed. Als je veel binnen zit, en in je hoofd zit te malen, mis je echt perspectief en feedback. En denk klein: Je kunt stapje voor stapje gaan, en je mag terugvallen.1

Waarom is een IPS-traject belangrijk vind jij? 

'We hebben zoveel mensen in ons land met zoveel potentie! Deze talenten kunnen er niet altijd uitkomen: misschien omdat ze minder geluk hebben, problemen hebben of psychische klachten. Door een handje te helpen, komt je leven weer op de rit. Iets wat niet altijd alleen lukt. Dankzij dit soort trajecten hebben we gelukkigere mensen, maar ook actievere mensen die bijdragen aan de maatschappij en de economie. Daar worden we allemaal beter van.'

Hoe zie je je toekomst? 

Lachend: 'Ik wil ooit van dat dak af!  En als we zo doorgaan en blijven groeien, heb ik er vertrouwen in dat ik ook binnen kan werken met een ander takenpakket.'