‘Het gaat vooral om herkennen, vertrouwen en geduld’

Je deelnemer heeft problemen met opvoeden of voelt zich eenzaam. Tegelijkertijd spelen geldzorgen een rol. Alleen, jij weet dat niet. Hoe herken je het en wat doe je ermee? Trainingsbegeleiders Sandra van den Berg en John Mittendorff trekken door het land om Humanitas-vrijwilligers hiermee te helpen. Hun belangrijkste advies? ‘Heb geduld.’

Mensen zijn heer en meester in het camoufleren van financiële problemen. Achter het masker van een ‘normaal’ leven wordt geld geleend bij familie, blijven rekeningen liggen en groeit de stapel ongeopende post. Wie er financieel slecht voor staat en dit uit schaamte ontkent, raakt steeds dieper in de nesten.

Niet alleen vrijwilligers van Thuisadministratie hebben hiermee te maken, ook degenen die zich inzetten voor andere Humanitas-projecten kunnen deelnemers begeleiden die, zonder dat ze dit weten, verborgen geldzorgen hebben.

Het perfecte plaatje bedriegt 

Sinds begin dit jaar geeft Humanitas voor alle vrijwilligers de training Signaleren en bespreken van geldzorgen. Sandra en John zijn de begeleiders van deze training en trekken door het hele land. Inmiddels hebben ze meer dan tien trainingen achter de rug. De twee worden er steeds weer vrolijk van. ‘Ja, het is intensief, uitdagend, nooit hetzelfde en daar krijgen we dan weer heel veel energie van.’

De training is interactief: kennis en feiten worden gecombineerd met rollenspellen. Goed ook om te weten dat financiële zorgen lang niet altijd aan de buitenkant zichtbaar zijn.  Sandra: ‘Stel je bent maatje van een jonge alleenstaande moeder die het even zwaar heeft. Haar huis kan er picobello uitzien, zij en de kinderen zijn goed verzorgd, maar dan zegt ze ineens: “De kinderen moeten alweer nieuwe schoenen”. Dat kan een teken zijn van geldzorgen. Daar kun je als vrijwilliger op inhaken. Maar dat moet je wel op een rustige en veilige manier doen.’ 

Leren door te doen 

‘Belangrijk aandachtspunt in de training is geduld. Vrijwilligers zijn vaak oplossingsgericht. Hebben de neiging om problemen voortvarend aan te pakken. Dat kan contraproductief werken. Met het opbouwen van vertrouwen bereik je vaak meer, maar dat vergt tijd. Het is echt zaak om de regie (en daarmee het tempo) bij de deelnemer te laten’, vult John aan. 

Sandra en John vormen een goed duo. In de samenwerking speelt ‘dezelfde soort humor’ een grote rol. Sandra leidt de groepsdynamiek in goede banen, John schittert in het rollenspel. ‘Ik speel in deze training de deelnemer. Ik ben of gescheiden, of weduwnaar of heb moeite met de opvoeding. Het is echt fantastisch om te doen, want je weet nooit van tevoren welke vragen er komen. Dat is een grote uitdaging waarvan ik heel veel energie krijg. Dat alert en flexibel zijn is voor ons allebei echt geweldig.’