Weblog René Paas
-
Wij zijn de geluksmachine
In mijn Groningse studietijd analyseerden we beleid door 'doelbomen' te tekenen. Maatregelen leiden tot 'tussendoelen'. En die helpen om een hoger doel te bereiken. De top van onze doelbomen was steevast 'iedereen gelukkig'. Studentikoze meligheid. Totdat de minister-president aankondigde dat hij ‘de geluksmachine’ ging uitzetten.
-
'Ga aan boord, eikel!'
Er zijn verschillende lezingen over de correcte vertaling van het woord 'cazzo'. Maar het is geloof ik geen gebruikelijk woord in de bejegening van burgers door ambtenaren. De t-shirts met het opschrift 'Vada a bordo, cazzo!' zijn een hit in Italië. De parallel tussen het cruiseschip en de economie is nauwelijks te negeren.
-
Werken naar vermogen kan niet zonder SW bedrijven.
Soms vraag ik me af wat Bert de Vries er zelf van vindt. Hij schreef in een paar jaar geleden het bekende rapport onder de titel 'Werken naar vermogen'. Zijn opdrachtgevers hadden hem gevraagd om een advies over de toekomst van SW bedrijven. En hij verraste ze door daarbij de hele 'onderkant van de arbeidsmarkt' te betrekken. De stralende toekomst van de SW-bedrijven zou liggen in het bedienen van die honderdduizenden mensen die voor hun baas hun salaris niet kunnen terugverdienen.
-
Toch bewegen
Nee, ik denk niet dat hij het echt heeft gezegd. Galileo Galilei wist zeker dat de aarde om de zon bewoog. De gevestigde autoriteiten hadden weinig te winnen hadden bij zoveel beweging, dus moest de geleerde zijn denkbeelden herroepen. Historici betwijfelen of Galilei het durfde, oog in oog met de inquisitie. Maar hij zou zachtjes gesist hebben: ‘En toch beweegt ze.’
-
Samenwerken naar vermogen
Het zal nog een hele hijs worden. De invoering van de Wet werken naar vermogen. En dan bedoel ik niet het wetgevingstraject in onzekere tijden, maar de uitvoering van de wet door gemeenten. Nee, succes is niet gegarandeerd. En de omstandigheden - weinig middelen, aanvullende bezuinigingen, een nieuwe recessie en bijbehorende massa-ontslagen - zijn ronduit zorgelijk. Maar wel staat vast dat het onze verantwoordelijkheid is om er het beste van te maken. Om temidden van het tumult het hoofd koel te houden, goed na te denken en verstandige dingen te doen.
-
Het vermogen van Dorien
Vlak voordat het congres begint, ontmoet ik haar voor het eerst. Maar ik ken haar gezicht en haar manier van praten al. Ze is de hoofdpersoon van het korte filmpje dat mijn toespraak inleidt. Jarenlang was ze verslaafd. En toen ze zelf in therapie was, organiseerde ze met veel moeite een concert voor verslaafden in Kenia. “Als je verslaafd bent, denk je vaak alleen aan jezelf”, legt Dorien uit. “Ik wilde graag van betekenis zijn voor anderen.”
-
Appels en peren
Je zult Divosa – per slot van rekening een vereniging van ambtenaren – niet snel horen toeteren dat de bijstand omhoog moet. Daarover beslist de politiek. Die moet natuurlijk wel weten welke consequenties een geleidelijke verlaging van de uitkering heeft op armoede en schulden. Ze moet ook begrijpen dat mensen met lage inkomens het meest gevoelig zijn voor de optelsom van heel veel narigheid - de premie voor de zorgverzekering wordt weer drie tientjes duurder. We hopen ook op het besef dat de hoogte van de uitkeringen consequenties heeft voor onze klanten en daarmee ook voor gemeentelijke sociale diensten. Maar de politiek beslist.
-
Beter afzetten
Drie jaar geleden lag er op nieuwjaarsdag ineens ijs. Ik had sinds mijn studietijd niet meer geschaatst, maar ineens stond ik op roestige noren tussen mijn kinderen. Ik vond het enger dan zij. Zwabberend, met knikkende enkels en maaiende armen, zocht ik mijn weg over het gescheurde ijs. Ik was bang om te vallen en toen ik een paar keer gemeen was terechtgekomen, besloot ik dat het niet erg was als ik de rest van mijn leven niet meer zou schaatsen. Zo vaak vriest het nou ook weer niet.
-
Mart Toet: een grote vriendelijke reus
Bij ons laatste gesprek bovenin de dienst, bewonderde ik zijn uitzicht. De Laurenskerk en de kramen op de Binnenrotte. En ik bedacht dat ik mijn hele leven al de Rotterdamse betekenis ken van ‘mart’. Want ik kom uit Ridderkerk. ‘Mart’ is waar je moeder kibbeling voor je koopt. Waar je gulden een daalder waard is. Waar je waar voor je geld krijgt. En gezelligheid toe. ‘Gaat jij met mammas naar de mart?’
-
Mannetjes
Mijn vrouw noemt ze 'Paas-oplossingen'. En ik weet niet of dat een uiting van pure bewondering is. Overal waar ik wat langer woon, ontstaan constructies van pur-schuim, paperclips en onduidelijke dingen uit de doe-het-zelfwinkel, ingezet voor doelen waarvoor ze nooit zijn bedoeld.
